معاونت غذا و دارو
۱۳۹۹ دوشنبه ۱۸ فروردين
تاریخ: 1398/10/16 تعداد بازدید: 41
انواع مزاج در طب سنتي
مزاج در لغت به معني درهم آميختن است و در طب سنتي ايران به مفهوم كيفيت يكسان و جديدي است كه درنتيجه آميختن اركان با يكديگر و فعل و انفعال آنها در يك جسم مركب به وجود مي آيد.

مزاج ها

مزاج در لغت به معني درهم آميختن است و در طب سنتي ايران به مفهوم كيفيت يكسان و جديدي است كه درنتيجه آميختن اركان با يكديگر و فعل و انفعال آنها در يك جسم مركب به وجود مي آيد.

در ديدگاه طب سنتي هر جسم مركبي از هر چهار ركن تشكيل شده است و اختلاف مقدار اين عناصر در اجسام، آنها را با يكديگر متفاوت مي كند.به عبارت ديگر،مقدار و نسبت موجود از هر كدام از اين اركان،تعيين كننده مزاج جسم مركب خواهد بود.

درجهان آفرينش و به ازاي موجودات جاندار و بيجان، بي نهايت مزاج داريم، چرا كه نسبت آميختن عناصر چهارگونه باهم متفاوت است. در ميان انسانها نيز با وجود طبقه بندي هاي كلي در مزاج هاي اصلي(ذاتي ياجبلي يا مادرزادي يا مولودي) و اكتسابي افراد،در حقيقت هر مزاج داراي طيف گسترده اي است تا جايي كه مي توان گفت كه هيچ دو شخصي يكسان نيستند و بنابراين درمان يك بيماري در دو فرد نمي تواند كاملا يكسان باشد.

مزاج ها به طوركلي،به نه مزاج اصلي تقسيم مي شوند.اين مزاج ها ممكن است از كنش عامل هاي خارجي،داخلي و رواني مثل فصل،سن،جنسيت،مكان زندگي،اعراض نفساني و ...،تحت تاثير قرار گرفته،دگرگون شوند(مزاج اكتسابي يا عارضي).

مزاج هاي نه گانه

از نظر اطبا،اگر بدن انسان از مقادير متناسب خاك،آب،هوا و آتش عنصري تركيب شده باشد مزاج معتدل به وجود مي آيد و اگر يك يا دو عنصر و كيفيت هاي مربوط به هر كدام از اركان برتري داشته باشه مزاج هاي غيرمعتدل به وجود مي آيند.

به عبارت ديگر،اگر يك يك اعضاي بدن از كيفيت هاي گرمي،سردي،تري و خشكي بهره لازم و خاص خود را به طور كامل برده باشند و به اعتدال عضوي خاص خود رسيده باشند،آنگاه كل بدن نيز معتدل خواهد بود.  

انواع مزاج در طب سنتي
Powered by DorsaPortal