معاونت غذا و دارو
۱۳۹۹ سه شنبه ۱۹ فروردين
تاریخ: 1398/12/13 تعداد بازدید: 27
انواع مزاج در طب سنتی
مزاج در لغت به معنی درهم آمیختن است و در طب سنتی ایران به مفهوم کیفیت یکسان و جدیدی است که درنتیجه آمیختن ارکان با یکدیگر و فعل و انفعال آنها در یک جسم مرکب به وجود می آید.

مزاج ها

مزاج در لغت به معنی درهم آمیختن است و در طب سنتی ایران به مفهوم کیفیت یکسان و جدیدی است که درنتیجه آمیختن ارکان با یکدیگر و فعل و انفعال آنها در یک جسم مرکب به وجود می آید.

در دیدگاه طب سنتی هر جسم مرکبی از هر چهار رکن تشکیل شده است و اختلاف مقدار این عناصر در اجسام، آنها را با یکدیگر متفاوت می کند.به عبارت دیگر،مقدار و نسبت موجود از هر کدام از این ارکان،تعیین کننده مزاج جسم مرکب خواهد بود.

درجهان آفرینش و به ازای موجودات جاندار و بی جان، بی نهایت مزاج داریم، چرا که نسبت آمیختن عناصر چهارگانه باهم متفاوت است. در میان انسانها نیز با وجود طبقه بندی های کلی در مزاج های اصلی(ذاتی یا جبلی یا مادرزادی) و اکتسابی افراد،در حقیقت هر مزاج دارای طیف گسترده ای است تا جایی که می توان گفت که هیچ دو شخصی یکسان نیستند و بنابراین درمان یک بیماری در دو فرد نمی تواند کاملا یکسان باشد.

مزاج ها به طورکلی،به نه مزاج اصلی تقسیم می شوند.این مزاج ها ممکن است از کنش عامل های خارجی،داخلی و روانی مثل فصل،سن،جنسیت،مکان زندگی،اعراض نفسانی و ...،تحت تاثیر قرار گرفته،دگرگون شوند(مزاج اکتسابی یا عارضی).

مزاج های نه گانه

از نظر اطبا،اگر بدن انسان از مقادیر متناسب خاک،آب،هوا و آتش عنصری ترکیب شده باشد مزاج معتدل به وجود می آید و اگر یک یا دو عنصر و کیفیت های مربوط به هر کدام از ارکان برتری داشته باشه مزاج های غیرمعتدل به وجود می آیند.

به عبارت دیگر،اگر یک یک اعضای بدن از کیفیت های گرمی،سردی،تری و خشکی بهره لازم و خاص خود را به طور کامل برده باشند و به اعتدال عضوی خاص خود رسیده باشند،آنگاه کل بدن نیز معتدل خواهد بود.

در جلسات آتی به بررسی تک تک این مزاجهای نه گانه می پردازیم.

انواع مزاج در طب سنتی
Powered by DorsaPortal